ทำอาหารไทยให้อร่อย

ผัดซีอิ้ว

ผู้ที่เป็นแม่ครัว เป็นผู้ที่ชอบทำอาหารรับประทาน
มีจิตใจยอมรับที่จะบริการผู้อื่นให้มีความสุข
ด้วยการรับประทาน จะต้องมีหัวคิดพลิกแพลง
มิใช่ว่าจะคงรูป เหมือนอาหารโบราณ เสมอไป            
อาหารบางอย่างได้นำมาเพิ่มเติม ปรับปรุงเพิ่มเครื่องปรุง
โดยการนำเอาสิ่งที่ใช้แทนกันได้มาใส่ หรือมีการคิดค้น
ดัดแปลงทำอาหารไทยขึ้นมาใหม่การเลียนแบบในการทำอาหารไม่อาจสามารถจำกัดได้แล้วแต่ผู้ทำอาหาร จะคิดและทำหลักสำคัญคือเลือกเอาอาหารที่อร่อยและถูกปากมานำเสนอผู้บริโภคและนับวันเมนูอาหารจะมีการเพิ่มปริมาณมากขึ้นตามความต้องการของผู้บริโภค  อย่างไม่สิ้นสุดแต่ขณะนี้มีผู้บริโภคส่วนมากนิยมรับประทานอาหารไทยดังนั้นจึงควรที่จะรักษาฝีมือการทำอาหารไทยไว้ให้คงเส้นคงวา
หมายถึง ทำให้อร่อยจนถึงที่สุด

เอกสารอ้างอิง : วัลยา  ภู่ภิญโญ.  (2542).  สารพันอาหารไทย. กรุงเทพฯ : ดุจลดา ครีเอชั่น.

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: