เอกลักษณ์อาหารไทย

อาหารไทยเป็นอาหารเอกลักษณ์และภูมิปัญญาของบรรพบุรุษที่คนทำอาหารต้องตระหนักถึงจุดนี้

อาหารไทยเป็นที่นิยมทั้งในประเทศไทยเองและในต่างประเทศ  เป็นที่ยอมรับและรู้จักอย่างแพร่หลาย  เห็นได้อย่างความประสบความสำเร็จของร้านอาหารไทยในต่างประเทศ  เสน่ห์ของอาหารไทยแต่ละจานมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันไป  มีส่วนผสมที่หลากหลายนำมาผสมผสานกันเพื่อให้เป็นเกิดความอร่อยและประทับใจ  อีกทั้งอาหารไทยเป็นอาหารสุขภาพ  ใช้ไขมันในการปรุงอาหารน้อย  ใช้เนื้อสัตว์น้อย  เน้นผักเป็นสำคัญ  ทำให้มีคุณค่าทางโภชนาการสูง  และมีสรรพคุณทางยาในคราวเดียวกัน

การปรุงแต่งกลิ่น  สี รส มาจากธรรมชาติ  จากพืชผัก  ดอกไม้  เครื่องเทศและผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติทั้งสิ้น

การจำแนกคุณค่าอาหารไทยออกได้ 3 ด้าน ดังนี้ (ศรีสมร  คงพันธุ์, 2547)

1.  คุณค่าทางโภชนาการ  อาหารไทยแต่ละจานมีสารอาหารหลายตัว  สารอาหารแต่ละตัวร่างกายจะใช้ประโยชน์ได้ต้องทำงานร่วมกัน เช่น วิตามินเอที่มีอยู่ในมะเขือพวง  เมื่อใส่ในแกงเขียวหวาน  ร่างกายจะใช้วิตามินเอที่มีอยู่ในมะเขือพวงได้ก็ต้องได้ไขมันจากกะทิและโปรตีนจากไก่  เป็นต้น

2.  คุณค่าสรรพคุณทางยาของผักและสมุนไพรที่เป็นเครื่องปรุงของอาหารแต่ละจาน เช่น หอมแดงและกระเทียมที่ใส่ในน้ำพริกแกงช่วยลดไขมันในเลือด  เส้นใยอาหารในมะเขือพวงช่วยกวาดน้ำตาลในเลือด  พริกทำให้การไหลเวียนของเลือดดี  สลายลิ่มเลือด  ลดความดัน

3.  คุณค่าทางภูมิปัญญาและวัฒนธรรม  โดยปกติพืชผัก  สมุนไพร  เครื่องเทศ  แต่ละอย่างจะมีรสชาติและลักษณะเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เช่น ขี้เหล็กจะมีรสขมม  ยิ่งกว่ายาขมใด ๆ เพราะภูมิปัญญาของบรรพบุรุษ  เมื่อนำมาทำเป็นแกงขี้เหล็กโดยมีส่วนผสมของน้ำพริกแกง (น้ำพริกแกง คือ การนำเอาสมุนไพรและเครื่องเทศหลายอย่างมาผสมเข้าด้วยกัน) กะทิและเนื้อสัตว์ทำให้อาหารจากผักที่ขมเกิดความอร่อยขึ้นมาได้

อาหารไทยมีหลายรสชาติหลากหลายอยู่ในจานเดียวกัน   อาหารแต่ละรสส่งเสริมซึ่งกันและกันให้เกิดความอร่อย  เช่น   ต้มยำกุ้ง ความเปรี้ยวของมะนาวในต้มยำถูกลดความเปรี้ยวด้วยความเผ็ดของพริกขี้หนู  ความเผ็ดของพริกขี้หนูถูกลดความเผ็ดด้วยกุ้ง  รสของกุ้งจะอร่อยยิ่งขึ้นเมื่อกินตะไคร้ตาม

นี่คือ…เอกลักษณ์อาหารไทย